به گزارش بخش بین المللی ورزش 11، اسپانسر جدید رئال مادرید با این باشگاه توافق کرده است که سالانه 15 میلیون پوند به این باشگاه بدهد و در عوض امتیاز حق نامگذاری ورزشگاه برنابئو را از رئال بگیرد.
در همین بین این کمپانی (شرکت بین المللی سرمایه گذاری نفت) که افرادی تمام اماراتی دارد توانست رقبایی همچون مایکروسافت و کوکا کولا را از دور خارج کند.
نام ورزشگاه برنابئو زمانی تغییر خواهد کرد که این کمپانی هزینه ی بازسازی طرح جدید این ورزشگاه را پرداخت کند. مبلغ تخمین زده شده برای این قرار داد بیست ساله 300 میلیون پوند می باشد.
حال باید ببینیم چه زمانی سانتیاگو برنابئو به ابوظبی برنابئو تغییر نام می دهد.
منبع:ورزش 11
به گزارش بخش بین المللی ورزش 11، همین چند روز پیش بود که خبر جدایی کریستیانو رونالدو با ایرینا شایک، مدل روسی در رسانه ها منتشر شد و اندکی بعد توسط خود شایک تآیید شد که او به رابطه 5 ساله خود با رونالدو پایان داده است.
شاید دلیل این جدایی مانند جدایی های دیگر مربوط به مشاجره این زوج یا مثلاً بروز اختلافات بین خانواده های آنها نبوده است. وقتی به زندگی چند سال اخیر ستاره پرتغالی نگاه می کنیم، روابط مخفیانه زیادی مشاهده می شود که شاید دلیل تصمیم جدایی شایک از رونالدو را فراهم کرده باشد.
در سال 2012 رابطه مخفیانه رونالدو با ریتا پریرا مجری تلویزیونی در رسانه ها منتشر شد که بعدها توسط خود او در کمال جسارت تآیید گردید!. پریرا اعتراف کرد که مدت های زیادی را با کریس در مهمانی های مختلف گذرانده است.
برای دیدن عکس های نامزد رونالدو به ادامه مطلب بروید
به گزارش بخش بین المللی ورزش 11، گرت بیل بازیکن رئال مادرید اعتراف کرد که در گذشته شدیداً طرفدار آرسنال بوده است.
او در مصاحبه ای مطبوعاتی به سوالات خبرنگار اسپانیایی پاسخ داد. بخشی از این مصاحبه را در زیر می خوانید.
کلاس زبان اسپانیایی چطور پیش می رود؟
خب من دو یا سه روز در هفته کلاس اسپانیایی می روم. نسبت به گذشته بیشتر اسپانیایی متوجه می شوم و صحبت می کنم.
دلیل علاقه ات به رئال چیست؟
من بازی های رئال را در تلویزیون نگاه می کردم. آنها بازیکنان خیلی خوبی داشتند. همواره در کودکی از تماشای بازی رئال لذت می بردم.
بازیکن مورد علاقه ات در رئال که بود؟
زیدان و رونالدو را خیلی دوست داشتم. آن دو فوق العاده بودند.
در لیگ برتر انگلیس چطور؟
در انگلیس شدیداً به آرسنال علاقه مند بودم. ولی وقتی رفتم به تاتنهام
طبیعی بود که از علاقه ام کم شد. اما من واقعاً برای تیری هانری و پاتریک
ویرا احترام زیادی قائل بودم.
ظاهراً ورزش های زیادی را امتحان کرده ای. تنیس، راگبی، هاکی، کشتی...
بله! من زیاد ورزش می کردم و از ورزش های مختلف لذت می بردم.
آیا همیشه همین قدر سریع بودی؟
بله
این شایعه که مبتلا به فتق هستی درست است؟
نه. چنین چیزی درست نیست.
اولین بازی خود را برای ولز در 16 سالگی انجام دادی؟
بله. مقابل ترینیداد و توباگو
و از روی یک ضربه کاشته گل زدی؟
نه. در آن بازی گل نزدم. در بازی بعد مقابل اسلوونی گل زدم.
بازیکنان ولز مجبورند برای این تیم بازی کنند؟ یا می توانند انگلستان را انتخاب کنند؟
از انتخاب بین این دو متنفرم. مادربزرگ من اهل انگلیس بود. اما خودم اهل ولز هستم. از پوشیدن پیراهن ولز همیشه احساس غرور کرده ام.
تو از ساوت همپتون به تاتنهام رفتی. در مورد این انتقال توضیح بده.
در ابتدا این حس را داشتم که دوستانم را در ساوت همپتون از دست داده ام.
آنجا برای ما مانند یک خانه بزرگ بود. پس از آن مجبور بودم به لندن سفر
کنم. ابتدا برایم سخت بودم ولی خیلی زود به تاتنهام عادت کردم. روی هم رفته
تجربه خوبی برای من بود و در رشد فوتبالی من تأثیر مثبتی داشت.
پدربزرگ او تعصبی به فوتبال نداشت اما از طرفداران باشگاه فوتبال اتلتیکو مادرید بود و فرناندو این علاقه را از او به ارث برده بود به حدی که فرناندو برخلاف خواسته والدینش، فلوری و خوزه، مبنی بر ادامه تحصیل در رشته پزشکی فوتبالیست شد. فرناندو فوتبالش را در پنج سالگی با تیم پارکو ۸۴ آغاز کرد. او در ابتدا میخواست مانند برادرش دروازه بان شود اما وقتی هفت ساله بود در یک بازی دو دندان جلویی اش را از دست داد و مجبور به استفاده از پروتز مصنوعی شد. مادرش از او خواست تا پستش را عوض کند و به این ترتیب او مهاجم شد. در نه سالگی پدرش با بردن او به اتاق مدالها و افتخارات باشگاه اتلتیکو مادرید او را غافلگیر کرد. او که تا آن زمان تنها عکسهایی از جامها و مدالهای اتلتیکو را دیده بود توانست جامها را از نزدیک ببیند و آنها را لمس کند.
تحقیق یک رویا:
تورس در یازده سالگی با به ثمر رساندن ۵۵ گل برای تیمش توانست جزء یکی از سه بازیکنی باشد که اجازه حضور در تست تمرینی اتلتیکو مادرید را بدست اورده و سرانجام پس از جلب نظر کادر فنی این تیم توانست قراردادش را در سال ۱۹۹۵ با اتلتیکو امضاء کند.
حضورش در این تیم برای خوانواده تورس یک رویا بود . آنها خیلی تلاش کردند تا او یک فوتبالیست شود و هیچ کدامشان تصور هم نمی کردند که او به جایگاهی که هم اکنون در آن است برسد. او در خاطراتش می گوید: پدرم باید بعد از ظهرها محل کارش را ترک می کرد تا مرا به محل تمرین برده وبعد با قطار به سر کارش بر می گشت. در بقیه اوقات مادرم مرا با قطار یا اتوبوس می رساند. مهم نبود که هوا بارانی بود یا خیلی گرم او به هر حال مرا می رساند . او همیشه به من می گفت هر وقت خسته شدی لازم نیست ادامه بدهی فکر نکن مجبوری که فوتبال را ادامه بدهی اما من هرگز خسته نشدم.
تورس در چهارده سالگی به عنوان بهترین بازیکن رده سنی خودش در اروپا انتخاب شد . او توانست به همراه تیم ملی اسپانیا عنوان قهرمانی را در جام ملتهای اروپا و در رده سنی زیر شانزده سال بدست آورده و عنوان بهترین بازیکن و گلزن آن دوره از مسابقات را از آن خود کند . از آن زمان به بعد او به چهرهای شناخته شده در میان مردم تبدیل شد.
سال 2002 اولین فصل حضور تورس در لالیگا ، بالاترین سطح فوتبال اسپانیا
بود. تورس در آن سال با زدن 13 گل در 29 بازی توانست اتلتیکو را در جایگاه
12 لالیگا قرار دهد. در فصل 04-2003 تورس گام های بلندتری برداشت و با زدن
19 گل در 35 بازی توانست جایگاه 7امی را برای اتلتیکو بدست آورد و با داشتن
فقط 19 سال توانست کاپیتان این شود.وی حضور موفق خود را در فصل های
05-2004 با زدن 16 گل در 38 بازی در لالیگا و 2 گل در 5 بازی رقابت های
اروپایی و 06-2005 با زدن 16 گل در 36 بازی ادامه داد و مهاجم اول تیم
اتلتیکو بود. بعد از بازی های جام جهانی 2006 قرار بود تورس به چلسی بپیوندد
ولی به دلیل حضور اتلتیکو مادرید در رقابت های جام یوفا در سال 07-2006 ،
وی تصمیم گرفت یک سال دیگر در تیم اتلتیکو بماند. بعد از اتمام فصل 07-2006 ،
باشگاه های آرسنال ، چلسی ، لیورپول و منچستر یونایتد به وی پیشنهاد دادند
که سرانجام تورس به تیم لیورپول پیوست تا یکی از شاگردان رافائل بنیتز
باشد. در واقع سران باشگاه تصمیم گرفتند که در مقابل به خدمت گرفتن لوئیس
گارسیا و دریافت مبلغ 26 میلیون یورو ، تورس به لیورپول برود، تا با این
پول بتوانند دیگو فورلان را نیز از باشگاه ویارئال به خدمت بگیرند.
فرناندو نخستین حضور حرفه ای اش را در لیگ در سن ۱۷ سالگی تجربه کرد . کمک او باعث شد تا اتلتیکو از دسته دوم صعود کند. او در دومین فصل حضورش در این تیم به همراه تیم ملی اسپانیا قهرمان جام ملتهای اروپا در رده سنی زیر ۱۹ سال شد و دوباره عنوان آقای گلی مسابقات را بدست آورد. از آن زمان به بعد سیل پیشنهادها به او شروع شد که میتوان به تیم هایی نظیر آرسنال و چلسی اشاره کرد. با اینکه تورس تا قبل از آن تمایلی به ترک اتلتیکو نداشت اما نظرش تغییر کرد چرا که معتقد بود حضور در جمع بهترینهای فوتبال می تواند به پیشرفت او کمک کند و لیورپول تنها تیمی بود که فرناندو دوست داشت به آن بپیوندد. او با وجود داشتن پیشنهادهای مالی بهتر از سوی دیگر باشگاهها این تیم را انتخاب کرد. تورس پس از پیوستن به لیورپول امیدوار بود که بتواند به واسطه شش فصل حضورش در کنار بازیکنان بسیار خوب آن بازی کند و گلهای زیادی را به ثمر برساند . او می گوید: " بین بازیکنی که در دسته دوم اسپانیا بازی می کرد با بازیکنی که الان هستم تفاوتهای فیزیکی و فنی زیادی است و مهمترین آنها نوع حرکت من در میدان است. به مرور زمان بدون آنکه حس کنی یاد می گیری که بهتر حرکت کنی. خیلی کمتر از قبل می دوی و بیشتر با توپ کار می کنی سرعتت بالا می رود و می توانی در دفاع هم به تیم کمک کنی. دانستن این که در کجای زمین قرار بگیری چیزی است که در طول تجربه مسابقات می توانی آن را یاد بگیری. "
وی در سال ۲۰۱۱ با مبلغ پنجاه میلیون پوند به باشگاه فوتبال چلسی پیوست اما در پنجاه بازی که تا ماه مارس ۲۰۱۲ برای چلسی انجام داد، هرگز فروغ دوران لیورپول را نداشت و با افت سختی مواجه شد، و طی پنجاه مسابقه تنها موفق به پنج بار گلزنی شد، این افت باعث شد که وی برای دیدار دوستانه تیم ملی اسپانیا مقابل ونزوئلا نیز به تیم ملی دعوت نشود اما ناکامی های ال نینو در چلسی با گل حساسی که در نیمه نهایی لیگ قهرمانان اروپا به بارسلونا زد پایان یافت و او توانست در این مسابقات به همراه تیم چلسی به کاپ لیگ قهرمانان اروپا در سال ۲۰۱۲ دست پیدا کند. او بعد از قهرمانی در لیگ قهرمانان اروپا در سال 2012 فصل خوبی را شروع کرده و توانسته است تا به اینجای فصل 17 گل را برای چلسی به ثمر برساند این 17 گل برای این فصلی است که تازه شروع شده است (2013-2012) تا تاریخ 14-03-2013 میباشد.
تورس
در چهارده سالگی به عنوان بهترین بازیکن رده سنی خودش در اروپا انتخاب شد.
او توانست به همراه تیم ملی اسپانیا عنوان قهرمانی را در جام ملتهای اروپا
و در رده سنی زیر شانزده سال بدست آورده و عنوان بهترین بازیکن و گلزن آن
دوره از مسابقات را از آن خود کند. از آن زمان به بعد او به چهرهای شناخته
شده در میان مردم تبدیل شد. فرناندو به همراه تیم ملی اسپانیا قهرمان جام
ملتهای اروپا در رده سنی زیر ۱۹ سال شد و عنوان آقای گلی مسابقات را بدست
آورد.
نخستین بازی او در تیم ملی بزرگسالان اسپانیا، در سال ۲۰۰۳ در
برابر تیم ملی پرتغال بود. او همراه با تیم ملی در سه تورنمنت مهم یعنی
یورو ۲۰۰۴، جام جهانی ۲۰۰۶ و یورو ۲۰۰۸ شرکت داشت. او در جام ملتهای اروپا
۲۰۰۸، مجموعا دو گل در مقابل تیمهای ملی سوئد و آلمان (بازی فینال) به
ثمر رساند.
در جام جهانی فوبتال ۲۰۱۰ شرکت داشت و در فینال و در دقایق پایانی به زمین رفت و در گل پیروزی اسپانیا مقابل هلند نقش اساسی داشت.
حتی مصدومیتهای تورس هم جنبه مثبت خودش را داشت. او در دسامبر ۲۰۰۰ تحت عمل جراحی قرار گرفت. جراح او بعد از شکستن استخوان پایش از حالت کشسانی کاسه زانوی فرناندو شگفت زده شد و در این باره گفت: اینها منعطف ترین زانوهایی بوده است که تا به حال دیده ام.
قهرمانان کودکی تورس مایکل جردن بسکتبالیست آمریکایی، کیکو بازیکن سابق تیم اتلتیکو مادرید و میگل ایندوریان دوچرخه سوار اسپانیایی بودند و کارتون مورد علاقه اش نیز ( فوتبالیستها) بود و در زمانی که در باشگاه محلی ماریو بازی می کرد کاپیتان سوباسا را الگوی خودش قرار می داد با آنکه عده زیادی سبک بازی فرناندو را شبیه ماکو ون باستن ستاره هلندی باشگاه میلان و اژاکس امستردام و سر مربی فعلی این تیم می دانند اما خودش معتقد است با آنکه ون باستن الگویش بوده است اما راه زیادی تا رسیدن به فوتبال او در پیش دارد.
املاک و دارایی :
حضور او در نمایشگاه اتومبیل های سال 2009
نشان از آن داشت که تورس هم از آن دسته کسانی بود که علاقه زیادی به آخرین دستاورد های
اتومبیل داشت. این در حالی بود که او اعلام کرده بود به سوار شدن
بر اتومبیل های اسپرت علاقه ی وافری دارد و به همین منظور فرم پیش خرید
یک آئودی 750هزار دلاری را پر کرد. شاید کمتر کسی را در شهر مادرید پیدا
کنید که خانه ای به زیبایی و مجللی وی داشته باشد. خانه ی ویلایی او در
شهر مادرید یکی از آرزو های هر اسپانیایی هست که به گفته یک آرشیتکت، این
خانه ی ویلایی و تجهیزات وی در حدود پنج میلیون دلار ارزش دارد. آپارتمان
مجلل وی در شهر بندری لیورپول هم یکی دیگر از دارایی های تورس است. او هم
اکنون یک پورشه ی مدل 2007 سوار می شود که ظاهرا تا به حال جای خود را به
آئودی پیش خرید شده داده است.
خوشحالی بعد از گل:
شاید کمتر کسی است که با خوشحالی النینو آشنا نباشد او با خنده و اشاره خاص با دست به سمت
هواداران و هم تیمی ها و همچنین به سمت مربیان تیم می دوید و آنها را در آغوش می
گرفت و گاهی هم او بعد از گلزنی به سمت پرچم کرنر می دوید و در همانجا روی زانو می
نشست.
علاقه تورس به موسیقی: